یکی از عاملهای بسیار مهم در تکوین شخصیت نوجوان و جوان مدرسه میباشد. مدرسه بعد از خانواده مهمترین نقش را در فرایند اجتماعی کردن نوجوان به عهده دارد.
یکی از عاملهای بسیار مهم در تکوین شخصیت نوجوان و جوان مدرسه میباشد. مدرسه بعد از خانواده مهمترین نقش را در فرایند اجتماعی کردن نوجوان به عهده دارد. مدرسه از طریق آموزش مهارتهای علمی و فنی و فراهم آوردن زمینه همکاری گروهی و مسئولیتپذیری نوجوان و جوان موجبات رشد همهجانبه و متعادل شخصیت آنان را فراهم میسازد. گرچه مدارس وقت خود را صرف ایجاد آمادگی در نوجوانان و جوانان بهمنظور کسب مدارج عالی تحصیل میکنند باوجوداین بسیاری از نوجوانان بدون دریافت مدارج عالیه مستقیماً به زندگی واردشده و چون فاقد آمادگی لازم برای ورود به آن میباشند. احساس شکست و درماندگی نموده به بهداشت و سلامت روانی آنان آسیب وارد میشود. علاوه بر آن فاکتورهای دیگری نیز وجود دارد که در موفقیت و یا عدم موفقیت دانش آموزان در مدرسه و درنتیجه در زندگی آینده آنها تأثیر دارد که به ذکر پارهای از آنها میپردازیم.
تأکید بر رشد عقلانی:
درحالیکه هدف تعلیم و تربیت تأکید بر رشد عقلی توأم با رشد عاطفی، سازگاری نوجوان و جوان با خود و سایر افراد خانوادهاش میباشد. مدارس تنها بر جنبه عقلانی تأکید مینمایند و این باعث میشود که جوانان تکبعدی و ناموزون به بار آیند.
جو عاطفی مدرسه:
جو عاطفی مدرسه نیز در پیشرفت تحصیلی شاگردان تأثیر دارد. تحقیقات نشان داده که دانش آموزان در جوی که فشار روانی کمتری داشته باشد. جوی که در آن راهنمایی شده و احساس امنیت کنند، بیشتر سود میبرند. دانش آموزان بیشتر از آنکه به عواملی چون امکانات فیزیکی، تعداد کتابهای کتابخانه، اندازه مدرسه و هزینه سرانه توجه نمایند. به عوامل زیر توجه دارند.