خانواده اولین بافتی است که فرزندان در آن فکر، احساس و رفتار میکنند، ياد میگیرند و رشد مییابند. رويکرد سیستمی، خانواده را بهعنوان سیستمی با تعاملات مداوم بین زیرسیستمهای فردي و در همان حال بهعنوان يک زیرمجموعه در محیط خود مدنظر قرار میدهد. خانواده بخشی از يک سیستم اجتماعی بزرگتر است؛ ازاینرو، فرزندان توسط خانوادههايشان و خانواده توسط سیستم اجتماعی بزرگتری که در آن قرارگرفته است، تحت تأثیر واقع میشوند.
چكيده:
يکی از مهمترین عواملی که بر بقاء دوام و رشد خانواده اثر میگذارد، روابط سالم و مبتنی بر سازگاري و تفاهم بین اعضاء بهخصوص زن و شوهر است. سازگاري زناشويی، بهعنوان يکی از مهمترین عوامل اثرگذار بر عملکرد خانواده است. مقاله زير باهدف بررسی مطالعات و تحقیقات داخلی و خارجی در مورد تأثیر الگوهاي ارتباطی زوجین بر سازگاري زناشويی سعی دارد به محققان و پژوهشگرانی که قصد دارند در اين زمینه مطالعه نمايند کمک کند تا بتوانند تمامی اطلاعات را در يک قالب جديد به دست آورند. اين مقاله مروري «کتابخانهای» میباشد. یافتههای حاصل از اين مطالعات نشان میدهد: الگوي ارتباط، الگويی پويا است که فرايند و محتواي موجود در آن، هر دو، در ادامهی زندگی نقش مؤثر دارند. اين نقش در زنان، به دلیل توانايی بالا در سخن گفتن و نقش مؤثري که در زندگی فردي و اجتماعی آنان بازي میکند، بیشتر است، زيرا باور بر اين است که الگوهاي ارتباط آموختن است و همسران، در هر گام از زندگی، فرصت دگرگون شدن و جايگزينی يا دگرگون کردن رفتار را دارند؛ پس نکتهی شايان توجه، در زمان حال زيستن همسران و برقراري پیوند در اين زمان است.